ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਦੀ ਲਿਖੀ ਨਾਟਕ ਰਚਨਾ "ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੀਂ ਧੀਏ" ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਨਾਅ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਤਾ-ਧੀ ਦੀ ਸੰਵेदनਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਰੱਖ ਕੇ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਟਕ ਇਕ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟੁੱਟਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪਛਤਾਵੇ ਭਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਚਨਾ ਸਮਾਜਕ ਮਰਯਾਦਾਵਾਂ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ ਝੂਠੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਤਾਣ-ਬਾਣੇ ਨੂੰ ਠੋਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਲਾ ਰਚੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰਸ਼ਕ ਨੂੰ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣ ਦਿੰਦੀ।
ਨਾਟਕ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਰਲ ਪਰ ਘਾਤਕ ਹੈ। ਹਰ ਸੰਵਾਦ ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ। "ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੀਂ ਧੀਏ" ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਥੀਏਟਰਕ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਕ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਆਇਨੇ ਵਾਂਗੂ ਚਿੱਤਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰਚਨਾ ਰਾਹੀਂ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ—ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਗੁੰਜ ਜੋ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਆਖੀ ਨਾ ਗਈ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਪਿਛਤਾਵੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
"Mainu Maff Karin Dheay" by Baldev Singh is a powerful and emotionally charged play that centers on the fragile relationship between a father and his daughter. The narrative portrays a father’s inner guilt and his desperate plea for forgiveness, highlighting how patriarchal expectations and family norms can strain the most intimate bonds. The play challenges societal definitions of masculinity and honor, presenting a deeply human confession on stage that refuses to leave the audience unmoved.
The language is simple yet piercing. Each line of dialogue resonates with emotion and leaves a lasting impression. "Mainu Maff Karin Dheay" is more than a stage performance—it is a mirror into the conscience of a remorseful father. Through this work, Baldev Singh offers a fresh, introspective view of the father-daughter relationship, showing how silence at the wrong time can echo with regret for a lifetime.
